Jak prawidłowo założyć stazę: poradnik pobierania krwi

Prawidłowa technika decyduje o powodzeniu nakłucia i jakości próbki. Zasada podstawowa: tak mocno, jak trzeba, tak krótko, jak się da.

1. Pozycja: stazę założyć około szerokości dłoni (ok. 7–10 cm) powyżej planowanego miejsca wkłucia.
2. Napięcie: tylko tyle, by ograniczyć odpływ żylny; tętno (np. na tętnicy promieniowej) musi pozostać wyczuwalne.
3. Odszukanie żyły: wyczuć żyłę, zdezynfekować miejsce i odczekać czas działania środka.
4. Nakłucie i zwolnienie: nakłuć i szybko poluzować ucisk — zależnie od profilu badań już wtedy, gdy krew zaczyna płynąć.

Dla czasu ucisku obowiązuje z reguły wartość orientacyjna: najlepiej poniżej jednej minuty — najpóźniej po jednej do dwóch minut stazę należy poluzować. Jeśli szukanie żyły trwa dłużej: stazę otworzyć, chwilę odczekać i dopiero wtedy założyć ponownie.

Powód: przy dłuższym ucisku płyn przemieszcza się z naczynia do tkanek. Ta hemokoncentracja może zafałszować wyniki badań — m.in. potas, mleczany, białka i analitów związanych z białkami oraz parametry krzepnięcia.

Alergia na lateks dotyczy szacunkowo 1–6 % populacji — i do 17 % personelu medycznego, mającego zawodowo częsty kontakt z lateksem. Alergia typu I może przebiegać od zaczerwienienia i bąbli po ciężkie reakcje, łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym.

Staza przylega bezpośrednio do skóry — pacjenta i personelu, który dotyka jej wiele razy dziennie. Modele bez lateksu eliminują to ryzyko u źródła i są wg MDR (UE 2017/745) zalecanym wyborem do zastosowań medycznych.

Staza należy do najczęściej dotykanych narzędzi w gabinecie i laboratorium — a w higienie łatwo o niej zapomnieć: wielokrotnie używane stazy mogą być skolonizowane florą skórną.

• Modele wielorazowe do dezynfekcji: gładkie powierzchnie przecierać po każdym pacjencie dopuszczonym środkiem do dezynfekcji powierzchni, z zachowaniem czasu działania. Porowate lub popękane opaski wymieniać.
• Użycie jednopacjentowe: przy izolacji, drobnoustrojach wielolekoopornych lub widocznym zabrudzeniu staza służy jednemu pacjentowi, a potem trafia do odpadów.

Stazy różnią się przede wszystkim zasadą zapięcia: prosta opaska napinana ręcznie albo staza z zapięciem klikowym do obsługi jedną ręką.

Najczęstszych błędów łatwo uniknąć:

• Zbyt długi ucisk: hemokoncentracja i zafałszowane wyniki (potas, mleczany, białka). Gdy szukanie żyły się przedłuża: poluzować, odczekać, założyć ponownie.
• Zbyt mocny ucisk: bez napływu tętniczego żyła się nie wypełnia; tętno musi pozostać wyczuwalne.
• „Pompowanie" pięścią: wielokrotne mocne zaciskanie pięści może uwalniać potas z mięśni i zawyżać wyniki. Lepiej: pięść zamknąć raz, luźno.
• Nieodpowiednia pozycja: nie nad stawami ani na uszkodzonej lub podrażnionej skórze.
• Zapomniane zwolnienie: ucisk zwolnić w porę, a w każdym razie przed wyjęciem igły.

HaseMed oferuje dwie sprawdzone stazy do pobierania krwi i dostępów żylnych:

• Staza HaseMed, kolorowa: miękka, przyjazna skórze opaska z pewnym zapięciem do obsługi jedną ręką; kolory ułatwiają szybką identyfikację. Dostępna w różnych wielkościach opakowań.
• Staza HaseMed bez metalu i lateksu: płynnie regulowana, z zapięciem klikowym na jedną rękę, bez lateksu — odpowiednia dla alergików i do dezynfekcji między pacjentami.

Więcej wyposażenia w kategorii wyposażenie gabinetu i diagnostyka.